Mooie Wereld

Een vreemdeling is een vriend die je nog niet ontmoet hebt

Klik op het plaatje voor een NASA site waar elke dag een nieuwe foto van een gedeelte van het universum wordt gepubliceerd.

We zijn er in geslaagd die foto te nemen (vanuit de ruimte), en, als je er naar kijkt, zie je een stipje. Dat is hier. Dat is thuis. Dat zijn wij.

Op dat stipje iedereen waar je ooit van gehoord hebt, ieder mens die ooit geleefd heeft, die er zijn/haar leven geleefd heeft. De verzameling van onze vreugde en lijden, duizenden zelfverzekerde godsdiensten, ideologiën en economische leerstellingen, iedere jager en verzamelaar, iedere held en iedere lafaard, iedere schepper en iedere vernietiger van beschavingen, iedere koning en iedere boer, ieder verliefd jong stel, ieder hoopvol kind, iedere moeder en vader, iedere uitvinder en onderzoeker, iedere moraal-leraar, iedere corrupte politicus, iedere superstar en iedere "opperste leider", iedere heilige en zondaar in de geschiedenis van onze soort leefde hier op een stofje, opgehangen in een zonnestraal.

De aarde is een erg klein rustpunt in een enorme kosmische ruimte. Denk aan de rivieren van bloed, vermorst door al die generaals en keizers, opdat zij in glorie en triomf de tijdelijke heersers konden worden van een fractie van een puntje. Denk aan de eindeloze wreedheden begaan door de bewoners van een hoekje van dat puntje aan de nauwelijks te onderscheiden bewoners van een ander hoekje van dat puntje. Hoe talrijk hun misverstanden, hoe gretig ze zijn om elkaar te doden, hoe vurig hun haat. Ons geneuzel, onze ingebeelde eigendunk, de waan dat we een gepriviligeerde positie hebben in het universum, worden getart door dat vale lichtpuntje.

Onze planeet is een eenzaam vlekje in de grote omringende kosmische duisternis. In onze duisternis - in al die uitgestrektheid - is geen aanwijzing dat er hulp van elders zal komen om ons van onszelf te redden. We moeten dat zelf doen. Het wordt wel gezegd dat astronomie een nederigmakend, en ik zou willen toevoegen, een karakterbouwende ervaring is. Naar mijn mening is er misschien geen betere demonstratie van de dwaasheid van de menselijke verwaandheid dan dit plaatje van onze kleine wereld. Voor mij onderstreept het onze verantwoordelijkheid om vriendelijker en mededogender om te gaan met elkaar, en om dat vale blauwe puntje te bewaren en koesteren, het enige thuis dat we ooit gekend hebben.

Carl Sagan, 1934 - 1996

De aarde, zoals gezien vanaf het Voyager 1 ruimteschip, toen het het zonnestelsel verliet in 1990. De aarde is bijna 6,5 miljard kilometer verwijderd op deze foto.